Zonder Homebase kunnen die stoere kerels en vrouwen niet naar zee!

In de zomer geniet hij samen met zijn vrouw volop van het mooie weer. Op de motor of op de fiets. Voor Alfred ter Haar voelt dat als ultieme vrijheid en echt samen genieten. Alfred maakte in 2013 kennis met de offshore wereld en profiteert sindsdien volop van het ritme dat daarbij hoort. 

Hoe het allemaal begon

Hij werkt inmiddels ruim tien jaar offshore, maar kraanmachinist is hij al veel langer. Alfred mag inmiddels zijn 35-jarig jubileum als kraanmachinist vieren. Voordat hij zijn carrière offshore voortzette, werkte hij in de bouw. Door de bouwcrisis destijds, belandde hij eigenlijk per toeval in de offshore business. Een oud-collega attendeerde hem op zijn huidige baan. Toen hij besloot te reageren, was het eigenlijk binnen een half uur geregeld. Inmiddels zijn we ruim tien jaar later, en werkt hij nog steeds met heel veel plezier in de branche als kraanmachinist. 

Wat is het grote verschil tussen werken offshore en werken in de bouw?

“In principe doe ik nog in grote lijnen hetzelfde werk. Ik verplaats belasting van A naar B. In de bouw deed ik niet anders dan dat. Ik werkte mee aan de bouw van woningen. Denk dan aan het plaatsen van dakkapellen of het verplaatsen van zware voorwerpen zoals jacuzzi’s in een tuin. Offshore werk je op een platform. Mijn thuisbasis op zee is platform 81. Hier verplaats ik bijvoorbeeld containers van A naar B. Van het schip naar het platform en andersom. Maar offshore doen we daarnaast nog veel meer dan dat. Ik heb veel meer nevenfuncties. 

In de bouw ben je soms zomaar twaalf uur achtereenvolgens met die kraan bezig. Simpelweg laden en lossen. En wachten, heel veel wachten. Offshore ben je veel meer dan dat. Ik ben bijvoorbeeld ook Matco(w). Dat is een afkorting in ons vak voor materiaal coördinator. Ik manifesteer alle materialen die aan boord komen of juist van boord gaan. Dat wil zeggen: ik zorg ervoor dat alles op papier wordt vastgelegd. Ik documenteer alles, zodat het altijd terug te vinden is in de systemen. Dat geeft mijn werk veel meer uitdaging.

In het begin kwam er best veel op me af. Veel nieuwe werkzaamheden. Ze gooien je niet zomaar in het diepe hoor. Ik heb de nodige cursussen en trainingen gehad, zodat je er in de praktijk mee aan de slag kunt. De cursus ‘dangerous goods’ bijvoorbeeld. Hierin leer je procedures, zoals de naam al doet vermoeden, voor allerlei gevaarlijke stoffen. Denk daarbij aan gasflessen, maar ook heel simpele luciferdoosjes. Als die goederen verscheept moeten worden, dan moet dat vastgelegd worden en moet een bepaalde procedure worden gevolgd. Dat mag je niet zomaar doen. Daarom worden medewerkers daarvoor opgeleid. Ik heb de afgelopen jaren veel geleerd.”

Kan iedereen kraanmachinist worden?

“Nou, alles valt te leren, maar je moet wel bepaalde vaardigheden bezitten. Niet iedereen is er geschikt voor. Het is vooral belangrijk dat je je rust kunt bewaren. Als dat niet bij je past, zou ik je niet adviseren om kraanmachinist te worden. Je wacht namelijk veel tijdens je werk. Bij werkzaamheden aan wal, bestaat zelfs een groot deel van je tijd uit wachten. Aan wal heb ik flink wat jongens opgeleid en zag het nogal eens misgaan op onrust. Als je onrustig en ongeduldig wordt, ga je fouten maken. Je moet in alle situaties je rust kunnen bewaren.

Aan dek of op de boot, valt het met het wachten reuze mee. Dat neemt niet weg dat het ook op zee belangrijk is, dat je je rust bewaart en secuur werkt. Op het platform leggen we bijvoorbeeld pijpleidingen aan. Dat gaat pijp voor pijp en dat gaat ook niet snel. Als je te snel werkt, kun je bijvoorbeeld gaan slingeren. Dat is gevaarlijk voor collega’s rondom.”

Hoe zorgen jullie samen voor een veilige werkomgeving?

“Nou, we maken voordat je gaat hijsen een risicoanalyse. Dat is meteen een stukje bewustwording. Als we aan de slag gaan, zijn we eerst zo’n 45 minuten met elkaar aan het voorbereiden. Daar hoort ook een toolboxmeeting bij. Zo’n meeting maakt voor iedereen duidelijk wat we gaan doen. Iedereen tekent uiteindelijk wat we hebben besproken in de meeting. 

Rondom de kraan zijn we altijd met drie personen: een kraanmachinist, een dekvoorman en een aanpikker. Alleen op de kraan zitten mag nooit. We communiceren ook continu met elkaar via een radioverbinding. Ik overzie alles om mij heen vanuit de kraan en ben alert op gevaren. Ook hier is het weer belangrijk om die rust te bewaren, goed om je heen te kijken voordat je acties uitvoert. Verlies van je concentratie kan een gevaar zijn voor je collega’s. 

“We werken veilig of we werken niet. Dat is het motto bij Redwave.”

Behalve dat, is het ook belangrijk om de weersomstandigheden in de gaten te houden. Als het gaat waaien en de golven spelen op, staken we de werkzaamheden. Veiligheid voor alles. We werken veilig of we werken niet, dat is het motto bij Redwave.” 

Wat is voor jou kenmerkend aan het offshore werken?

“Dat we het samen doen. Dat is voor mij kenmerkend aan offshore. Samen zijn we een groep. Als er bijvoorbeeld een nieuwe collega start, dan nemen we die echt bij de hand. We gooien niemand in het diepe. Vroeger was dat weleens anders. Toen kende de branche veel meer hiërarchie. Dat is echt niet meer zo. Tijden veranderen. Je ziet ook steeds meer dames aan boord. Mijn eerste echte maatje hier op ‘de 81’ was ook een vrouw. We hadden een prachttijd samen. Ze is er één uit duizenden. Ja die sfeer, die maken we samen.”

En het leven aan boord?

“Het leven aan boord is goed. Het hoeft je hier aan niets te ontbreken. We beginnen ‘s ochtends met ons ‘ochtendgebed’, haha ja zo noemen we dat. Dat ‘ochtendgebed’ begint om 6.30 uur in de ochtend. We doen ons zegje, bespreken wat we willen doen die dag en nemen de planning door. Om 06.45 uur gaan we allemaal aan de slag en om 09.00 uur is het tijd om met z’n allen te ontbijten. Dan werken we tot de middag en lunchen we om 12.00 uur ook weer samen. Die momenten brengen we echt altijd met z’n allen door. Er is niemand die dan doorwerkt. Tenzij er echt een schip gelost moet worden op dat moment, maar ook dan wisselen we in groepen af. Hetzelfde geldt voor de koffiepauze in de middag en het diner in de avond. Er staat altijd een heerlijke maaltijd voor ons klaar. We hebben niets te klagen. ”

Kun je wat meer vertellen over de werkstructuur offshore?

“Nou, we werken dus volgens het 2-op-2-af schema. Dat betekent dat je twee volle weken aan boord bent en daarna twee volle weken vrij bent. Het voordeel aan twee weken aan boord zijn, is dat je altijd met (grotendeels) dezelfde crew werkt. Dat maakt dat je hecht wordt samen, weet wat je aan elkaar hebt en op elkaar kunt vertrouwen. Als ik aan wal ga, word ik bijvoorbeeld altijd afgelost door Marco. We zien elkaar alleen als we de helikopter in en uit gaan, maar laten de zaken netjes voor elkaar achter. Voordat die wisseling van de wacht plaatsvindt, doen we een wachtoverdracht. Dan zitten we soms wel een uur met elkaar aan de telefoon. Belangrijk, want je moet weten wat je te wachten staat. Behalve dat is er ook wat gezelligheid op z’n tijd.

Na die twee weken op zee, is het ook tijd voor twee weken thuis. Nog voordat ik in Den Helder aankom met de helikopter, sta ik ook echt uit. Tijd voor thuis! Mijn vrouw werkt iedere ochtend drie uurtjes en dan hebben we daarna de hele middag voor onszelf. Vooral in de zomermaanden genieten we daar volop van. Dan zitten we lekker veel op de motor of op de fiets. We trekken eropuit en maken gretig gebruik van onze tijd samen. Dat vind ik mooi.”

Wat vindt jouw thuisfront van jouw offshore carrière?

“Bij Redwave noemen we dat thuisfront de Homebase. Dat is meteen een van de redenen dat ik graag bij Redwave werk. De Homebase is belangrijk en wordt niet vergeten. 

‘Bij Redwave weten ze dat de Homebase ervoor zorgt dat wij als medewerkers onregelmatig kunnen werken.’

Toen ik hier begon, moest ook mijn vrouw mee naar het kennismakingsgesprek. Ze wilden ook van haar horen hoe zij tegenover deze carrièreswitch stond. Als je partner er niet achter staat, dan kun je dit werk niet doen. Dat is niet vol te houden. Voor beide niet. Ik vind het belangrijk dat ze stilstaan bij het thuisfront.

Wat mijn vrouw en ik ook erg prettig vinden, is dat zij nooit vergeten wordt. Er wordt altijd aan haar gedacht. Zoals bijvoorbeeld een attentie bij bijzondere momenten, maar een nog beter voorbeeld is de ‘Redwave Touches Homebase Days’. Een feestelijk initiatief van Redwave, voor het thuisfront. Voor de Homebase. Een gezellige dag waarin onze collega’s en hun gezinnen in het zonnetje worden gezet. Dat vind ik heel mooi aan het werken bij Redwave. Het is tenslotte best zwaar. Een huishouden of gezin de helft van het jaar alleen runnen. Het zijn niet alleen maar die stoere kerels en vrouwen die elke keer de zee op gaan! Nee, die kunnen dat doen doordat hun Homebase achter ze staat. En dat weten ze bij Redwave heel goed.”